25η Μαρτίου: Εθνική και Θρησκευτική Επέτειος
Η 25η Μαρτίου αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές γιορτές στην Ελλάδα, ενσαρκώνοντας μια εντυπωσιακή συνύπαρξη εθνικής και θρησκευτικής παράδοσης. Αυτή η ημερομηνία δεν αφορά μόνο την επίσημη έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, αλλά και τον εορτασμό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, προσδιορίζοντας έτσι τον χαρακτήρα της ημέρας ως ξεχωριστό ορόσημο για τον ελληνικό λαό.
Στις 25 Μαρτίου, οι Έλληνες τιμούμε τον αγώνα μας για ελευθερία και ανεξαρτησία, έπειτα από τέσσερις αιώνες σκλαβιάς υπό τον οθωμανικό ζυγό. Η ημέρα αυτή συμβολίζει την έναρξη της εθνικής παλιγγενεσίας και τη δέσμευση για τη δημιουργία ενός ελεύθερου ελληνικού κράτους.
Καθιέρωση της Εθνικής Επετείου
Η εθνική επέτειος καθιερώθηκε επίσημα στις 15 Μαρτίου 1838 από τον βασιλιά Όθωνα. Η απόφαση αυτή ελήφθη με στόχο να συνδυαστεί η επέτειος της Επανάστασης με τη μεγάλη θρησκευτική εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Η επιθυμία του Αλέξανδρου Υψηλάντη και της Φιλικής Εταιρείας ήταν να συνδεθεί η επίσημη έναρξη του αγώνα για την ελευθερία με μια ημέρα μεγάλης θρησκευτικής σημασίας, με σκοπό να ενδυναμώσει το εθνικό φρόνημα των υπόδουλων Ελλήνων.
Η Σημασία της 25ης Μαρτίου
Σύμφωνα με την παράδοση, η Επανάσταση ξεκίνησε στα Καλάβρυτα, ακριβώς στην Αγία Λαύρα, όπου ο μητροπολίτης Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε τη σημαία στις 25 Μαρτίου 1821. Η ημερομηνία αυτή αποκτά επιπλέον ιερότητα μέσα από τη σύνδεση με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, προσφέροντας θρησκευτική διάσταση στον αγώνα για απελευθέρωση. Επιπλέον, η επιλογή να εορταστεί η Επανάσταση στις θρησκευτικές εορτές γνώριζε πρακτικούς λόγους, καθώς οι επαναστάτες μπορούσαν να κρύψουν την εξέγερση μέσα στους θρησκευτικούς εορτασμούς.
Από εκείνη την ημέρα, η εθνική αυτή επέτειος γιορτάζεται με περηφάνια και σεβασμό σε όλη την Ελλάδα, ανανεώνοντας τη μνήμη μας για τον αγώνα και τις θυσίες των προγόνων μας.
Θρησκευτική Διάσταση
Η 25η Μαρτίου είναι εξίσου αφιερωμένη στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, μια από τις πιο επιδραστικές εορτές της χριστιανικής πίστης. Αυτή η ημέρα σηματοδοτεί την ειδοποίηση του Αρχαγγέλου Γαβριήλ προς την Παναγία σχετικά με την ενσάρκωση του Υιού του Θεού στον κόσμο. Σύμφωνα με το κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, ο Αρχάγγελος ζήτησε τη συγκατάθεση της Παναγίας, υπογραμμίζοντας έτσι τον καθοριστικό της ρόλο στην ιστορία της σωτηρίας.
Αν και η Παναγία ήταν μόνο αρραβωνιασμένη με τον Ιωσήφ, η απάντησή της στο θεϊκό μήνυμα ήταν γεμάτη ταπεινότητα και πίστη, αποδεικνύοντας τον ιερό της ρόλο ως Μητέρα του Χριστού. Ο Γαβριήλ της παρουσίασε και το παράδειγμα της Ελισάβετ, η οποία, παρά την στειρότητά της, έφερε στον κόσμο παιδί με τη βοήθεια του Θεού. Αυτή η στιγμή ήταν καίρια για την ιστορία της σωτηρίας και του χριστιανισμού, ενώ ο Αρχάγγελος αποχώρησε γνωρίζοντας ότι εκπλήρωσε την αποστολή του.